Command & control tegen een peer-tegenstander in het tijdperk van autonome systemen.
Command is de kunst van het gezag: intent formuleren, risico accepteren, verantwoordelijkheid dragen. Control is de wetenschap erachter, de systemen en procedures die de uitvoering bijsturen. Technologie kan control sterk verbeteren. Command blijft mensenwerk.
Onbemenste systemen maken commandovoering zwaarder. Elke extra gebruiker van de gevechtsruimte betekent meer deconflictie, meer identificatievragen en een groter beeld dat iemand moet duiden. Wie autonomie ontwikkelt of koopt, haalt daarmee ook een C2-vraagstuk in huis.
Dit paper koppelt vier lagen van autonomie aan de militaire niveaus. De kern: de C2-integratielast stapelt met elke laag, de autonomie zelf hoeft niet van onderaf opgebouwd te worden. Welk autonomieniveau nodig is, volgt uit het missieprofiel. Dat inzicht hoort roadmaps, eisen en demonstraties te sturen.
Beschikbaar in het Nederlands en het Engels. Vrij te delen in ongewijzigde vorm, citeren met bronvermelding.